Kompromis dla rozwoju

O możliwości osiągnięcia kompromisu, uwzględniającego zarówno konieczność wyrównania poziomu wsparcia jak i realia budżetowe rozmawiali uczestnicy konferencji nt. reformy Wspólnej Polityki Rolnej po 2013 r.
Kompromis dla rozwoju

Zaproszenie na konferencję od Europejskiego Funduszu Rozwoju Wsi Polskiej, organizatora debaty, która odbyła się 12 marca 2011 roku w Jesionce k. Rzeszowa przyjęli Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Jerzy Buzek, Komisarz UE ds. Rolnictwa Pan Dacian Ciolos oraz liczni goście zajmujący się tematem rolnictwa w Polsce i UE.

O reformie WPR mówi się już od kilku lat, jednak w nowej perspektywie budżetowej na lata 2013 - 2020 jest to już absolutna konieczność. W Europie żadne zagadnienie nie dotyczy bardziej bezpośrednio życia codziennego obywateli, niż WPR. Określa ona bowiem warunki i koszty produkcji żywności, a za pośrednictwem cen i podatków, wpływa na portfel wydatków każdego z wytwórców i konsumentów w UE. Wspólna Polityka Rolna stanowi obecnie blisko 43% budżetu UE, a z dotacji korzysta nie tylko 13,7 mln gospodarstw rolnych, ale także całe obszary wiejskie, które stanowią niemal połowę (47%) terytorium UE.

W negocjacjach nad kształtem reformy WPR po raz pierwszy biorą udział nowe państwa członkowskie UE. Ponadto, po raz pierwszy na mocy traktatu lizbońskiego, pełnoprawnym i współdecydującym partnerem negocjacji jest Parlament Europejski. Jako że koncepcja WPR jest częścią długoterminowego budżetu na okres po 2013 r., obowiązywać będzie tu zasada jednomyślności decyzji, co oznacza potrzebę kompromisu, zarówno ze strony państw, które chcą zachowania status quo, radykalnych reformatorów postulujących drastyczne ograniczenie wydatków na WPR, jak i „nowych” krajów Unii domagających się równych dotacji dla każdego z państw Unii.

Jak powiedział podczas konferencji Przewodniczący PE prof. Jerzy Buzek „Parlament Europejski jest w pełni zaangażowany w dyskusję nt. WPR, w przygotowaniu jest druga opinia w tej sprawie”. Zadaniem prof. J. Buzka „w nowej perspektywie budżetowej finansowanie polityki rolnej UE musi być zmienione (…). Ponadto, rolnictwo musi wziąć odpowiedzialność nie tylko za produkcję żywności, ale również za sprawy takie jak środowisko, ochrona klimatu, różnorodność biologiczna i wiele innych, dlatego powinno być odpowiednio inaczej finansowane”. Przewodniczący PE dodatkowo podkreślił, że „w obliczu licznych wyzwań, jakie stoją przed rolnictwem, nie można rezygnować z dofinansowania obszarów wiejskich (II filar)”.

Obecna sytuacja

Teraz podział środków w ramach WPR opiera się na tzw. kryteriach historycznych, gdzie mechanizm obliczania dopłat uwzględnia dane produkcyjne pochodzące z różnych, nawet bardzo odległych, lat. Obecnie dopłaty bezpośrednie dla rolników wahają się od około 500 euro na hektar w Grecji i na Malcie, do około 100 euro na Łotwie - przy unijnej średniej około 250 euro.

W Polsce jest to ok. 200 euro, we Francji ok. 250 euro, w Niemczach 300 euro. Duże różnice występują również w podziale środków pomiędzy I filarem (dopłaty bezpośrednie) a II filarem (programy na rzecz rozwoju wsi). W Polsce jest to mniej więcej po połowie, we Francji 90% do 10%. Główny spór wokół reformy WPR dotyczy struktury dopłat bezpośrednich, rozdziału środków pomiędzy I i II filarem, systemu premii oraz kryteriów ich przyznawania.

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

ZOBACZ TAKŻE