Czy cmentarzami rządzą martwe przepisy?

Zakaz ponownego chowania w grobach o wartości pamiątek historycznych albo o wartości artystycznej jest przepisem martwym – twierdzą niektórzy samorządowcy. Ministerstwo zaprzecza.
Czy cmentarzami rządzą martwe przepisy?

Posłanka Julia Pitera zwróciła się do ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej w sprawie nadzoru nad przestrzeganiem przepisów ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych.

Art. 7 tej ustawy mówi, że grób nie może być użyty do ponownego chowania przed upływem 20 lat, a po upływie 20 lat ponowne użycie grobu do chowania nie może nastąpić, jeżeli jakakolwiek osoba zgłosi zastrzeżenie przeciw temu i uiści opłatę. Ponadto wzbronione jest użycie do ponownego pochowania grobów mających wartość pamiątek historycznych (ze względu na swą dawność lub osoby, które są w nich pochowane, lub zdarzenia, z którymi mają związek) albo wartość artystyczną.

Tymczasem do biura posłanki wpływają informacje, że przywołane przepisy nie są przestrzegane, a nadzór nad ich stosowaniem jest iluzoryczny.

– W odpowiedzi na moją interwencję poselską w sprawie nadzoru nad miejscowym cmentarzem burmistrz Rawy Mazowieckiej stwierdził, że przepis art. 7 ust. 5 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych jest „przepisem martwym, pozostawionym w zasadzie do uznania podmiotom zarządzającym cmentarzem”, a przepis art. 21 ust. 1 przywołanej ustawy jest „przepisem co najmniej trudnym do stosowania w zakresie sprawowania nadzoru nad cmentarzami wyznaniowymi – poinformowała Julia Pitera.

Odpowiadając na interpelację posłanki Janusz Żbik, podsekretarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, przypomniał, że stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy, utrzymanie cmentarzy wyznaniowych i zarządzanie nimi należy do związków wyznaniowych. Cmentarze wyznaniowe – podobnie jak komunalne – wprawdzie są urządzeniami użytku publicznego, mającymi na celu zaspokajanie potrzeb wyznawców danej religii w zakresie chowania zwłok, tym niemniej różnią się od cmentarzy komunalnych tym, że ich podstawowym przeznaczeniem jest chowanie zwłok osób zmarłych, które należały do danego wyznania oraz sprawowanie obrzędów religijnych.

Tylko w miejscowościach, w których nie ma cmentarzy komunalnych, zarząd cmentarza wyznaniowego (proboszcz) jest zobowiązany umożliwić pochowanie na takim cmentarzu, bez jakichkolwiek dyskryminacji, osób zmarłych innego wyznania lub niewierzących. Janusz Żbik przypomniał, że art. 21 ust. 1 ustawy stanowi, iż nadzór nad przestrzeganiem przepisów niniejszej ustawy sprawują starostowie, wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast oraz właściwi miejscowo inspektorzy sanitarni.

– W świetle przywołanego przepisu uzasadnione jest stwierdzenie, iż art. 21 ust. 1 ustawy nie wyłącza z nadzoru cmentarzy wyznaniowych – oświadczył.

Jednocześnie potwierdził, że art. 7 ust. 5 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych stanowi: wzbronione jest użycie do ponownego pochowania grobów, mających wartość pamiątek historycznych albo wartość artystyczną.

– Dyspozycja normy zawartej w przywołanym przepisie jest oczywista. Przepisy ustaw mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Natomiast ewentualny brak egzekwowania ww. przepisu nie oznacza, że jest on przepisem martwym – stwierdził Janusz Żbik.

Dodał, że – wykonując upoważnienie ustawowe zawarte w art. 20 ust. 1 ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych – zostało wydane rozporządzenie ministra infrastruktury w sprawie wymagań, jakie muszą spełniać cmentarze, groby i inne miejsca pochówku zwłok i szczątków, które określa wymagania, jakie muszą spełniać cmentarze i usytuowanie terenu cmentarza, sposób ustalania powierzchni cmentarza, rodzaj powierzchni grzebalnych i wymagania, jakim musi odpowiadać ich zagospodarowanie oraz wymagania, jakim muszą odpowiadać groby oraz inne miejsca pochówku zwłok i szczątków.

Zatem, zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane, koniecznym warunkiem budowy cmentarza jako budowli stanowiącej obiekt budowlany jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, w tym także zgodności lokalizowania cmentarzy z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, należą do organów nadzoru budowlanego.

„W pozostałym zakresie sprawy określone w ustawie o cmentarzach i chowaniu zmarłych należą do zakresu działania ministra właściwego do spraw zdrowia i właściwych miejscowo inspektorów sanitarnych – powiedział Janusz Żbik.

Podobał się artykuł? Podziel się!

 


KOMENTARZE (3)ZOBACZ WSZYSTKIE

Wszelkie przywileje sa anachronizmem . Tyle tylko ze wszelkie proby zmian czy okrojenia kończy sie protestami tych silnych grup . Nawet próba zwolnienia 10 % niekompetentnych urzedników spotkala sie z protestem opozycji ktora wytyka przerost administracji ( nie wiem czy slusznie w Niemczech jest 1,5... mln urzedników ) rozwiń

emeryt42, 2012-04-05 09:54:24 odpowiedz

NO WŁAŚNIE! Fajne,co?

Mam Orka, 2012-04-04 16:21:36 odpowiedz

coś w tym jest. już słyszałam choć i od razu wiedziałam, że to o tym mowa

BARUŚ, 2012-04-04 14:24:49 odpowiedz

ZOBACZ WSZYSTKIE