Gmina nie może pobierać opłat za podłączenie wody i kanalizacji

• Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie do niej, jeżeli są spełnione warunki określone w regulaminie - przypomniał WSA w Łodzi.
• Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi unieważnił uchwałę gminy Rozprza wprowadzającą dodatkową opłatę ze przyłączenie do sieci wodno-kanalizacyjnej.
Gmina nie może pobierać opłat za podłączenie wody i kanalizacji
Koszty nabycia, zainstalowania i utrzymania wodomierza głównego ponosi przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a urządzenia pomiarowego - odbiorca usług (fot. wikipedia.org)

W kwietniu 2016 r. Rada Gminy Rozprza, działając w oparciu o ustawy o samorządzie gminnym oraz o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, podjęła uchwałę w sprawie zatwierdzenia taryf za zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. W §4 uchwały zatwierdzono opłatę za przyłączenie do urządzeń wodociągowych w wysokości 177,32 zł netto za jedno przyłącze wodociągowe.

W kolejnym punkcie zatwierdzono opłatę za przyłączenie do urządzeń kanalizacyjnych – w tej samej wysokości.

We wrześniu wojewoda łódzki skierował skargę do WSA w Łodzi, w której zarzucił radzie naruszenie art. 24 ust. 1 i art. 15 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, że nie istniała podstawa prawna do zamieszczenia uchwale regulacji dotyczących opłat przyłączeniowych. Jak argumentował, przepis art. 24 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę nie zawiera dla rady gminy upoważnienia do nałożenia takich opłat.

Obowiązki mieszkańca

Sąd zgodził się z taką opinią. Jak wyjaśnił WSA, wynikający z art. 15 ust. 2 ustawy obowiązek poniesienia kosztów budowy przyłączy do sieci przez osobę ubiegającą się o przyłączenie, nie oznacza w żaden sposób uprawnienia dla organu stanowiącego gminy do nałożenia opłaty z tytułu przyłączenia nieruchomości do sieci wodociągowej czy kanalizacyjnej.

Sąd przypomniał, że przepis art. 15 ust. 2 ustawy stanowi, że realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Koszty nabycia, zainstalowania i utrzymania wodomierza głównego ponosi przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, a urządzenia pomiarowego - odbiorca usług (art. 15 ust. 3).

Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19, oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług (art. 15 ust. 4).

Zdaniem sądu przyłączenie do sieci nie może być przy tym uzależnione od poniesienia przez odbiorcę jeszcze innych kosztów. Nie stanowi zaś kosztu realizacji budowy przyłącza, skoro jej poniesienie nie służy spełnieniu ustawowego wymogu dostępu do sieci wodno-kanalizacyjnej, a normatywnym źródłem dopuszczalności jej ustalenia miałby być jedynie regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków, jako akt władztwa publicznego.

Zadanie własne gminy

Sąd zwrócił także uwagę, że zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy, w ramach którego komunalne przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne realizują ustawowy obowiązek przyłączenia, o jakim mowa w art. 15 ust. 4 ustawy.

WSA podkreślił, że w orzecznictwie sądowo-administracyjnym prezentowane jest jednolite stanowisko, że jednostronne nakładanie na obywateli jakichkolwiek obowiązków, w tym także opłat, jest dopuszczalne tylko w przypadku istnienia wyraźnego upoważnienia ustawowego.

Sąd podkreśli także, że jego oceny nie zmienia okoliczność, że zgodnie z § 5 pkt 7 rozporządzenia Ministra Budownictwa w sprawie określania taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków taryfy zawierają m.in. stawkę opłaty za przyłączenie do urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych, będących w posiadaniu przedsiębiorstwa, wynikającą z kosztów przeprowadzenia prób technicznych przyłącza wybudowanego przez odbiorcę usług.

Rozporządzenie, jako akt rangi podstawowej nie może stanowić podstawy do nakładania obowiązku normatywnego nie znajdującego uzasadnienia w przepisach rangi ustawowej.

 


KOMENTARZE (3)ZOBACZ WSZYSTKIE

Do hajer: Pana zdaniem gminy mogą na swoim terenie z Obywatelami robić co im się podoba i nakładać różne podatki nie zgodnie z prawem. Samorząd sam się wyżywi i wie najlepiej gdzie szukać pieniędzy. O zgrozo.

stan 2, 2017-03-22 12:13:16 odpowiedz

Sędzie wystraszył sie, że go wywali dobra zmiana. I kto się odważy zaprotestować, jak może za to grozić "kara śmierci"? No bo czemu nie? Kto im zabroni??

hajer, 2017-02-24 22:59:00 odpowiedz

Czyli, wg. wysokiego sądu przedsiębiorstwa wodociągowo- kanalizacyjne w przerwach śniadaniowych winny organizować napady na dyliżanse celem pokrycia tzw. deficytu różnie to nazywają w zależności od urzędu (u nas na wsi gadają na to manko - w warszawie pewnie bardziej po pańsku).

winetou, 2017-02-24 13:20:53 odpowiedz

ZOBACZ WSZYSTKIE


ZOBACZ TAKŻE