Nowe komory uzdrowiskowe w Kopalni Soli Wieliczka

Dwie nowe komory, położone na głębokości 135 m, oddano w czwartek do użytku w kopalni soli Wieliczka. Komora Smok i Feliksa Boczkowskiego wzbogacą bazę uzdrowiskową kopalni - poinformował prezes zarządu Kopalni Soli "Wieliczka" SA Kajetan d'Obyrn.
Nowe komory uzdrowiskowe w Kopalni Soli Wieliczka

Komora Smok pochodzi z lat 30. XIX wieku. W wyrobisku zachowały się ślady po odbitych solnych bryłach, tzw. kłapciach. Obecnie urządzono w nim salę do kinezyterapii, wyposażoną w sprzęt fizjoterapeutyczny oraz nowoczesne inhalatorium ze stanowiskami do inhalacji umożliwiającymi precyzyjne podanie solanki lub leku. Dzięki temu będzie tam możliwe zastosowanie kompleksowej procedury oczyszczania dróg oddechowych.

W kolejnym wyrobisku, które w czwartek otrzymało nazwę komory dra Feliksa Boczkowskiego, na początku XX wieku pozyskiwano solankę do warzelni metodą natryskową, dzięki czemu po wypłukaniu soli komora uzyskała niezwykle malowniczy wygląd. W komorze tej prowadzone będą zajęcia relaksacyjne oraz z edukacji prozdrowotnej.

W obu komorach przeprowadzono konieczne prace górnicze. Zabezpieczenie komór kosztowało ok. 6 mln zł i było możliwe w ramach dofinansowanego przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych projektu dotyczącego rozszerzenia dostępu osób niepełnosprawnych do wyrobisk Trasy Turystycznej oraz udostępnienia im usług leczniczych w wyrobiskach podziemnych i poprawy bezpieczeństwa.

"Kopalnia Soli Wieliczka poprzez rozwój działalności uzdrowiskowej, m.in. udostępnienie nowych komór, indywidualizację programu leczenia, uruchomienie nowoczesnego podziemnego inhalatorium, zmierza do stworzenia pierwszego na południu Polski centrum rehabilitacji układu oddechowego" - powiedział podczas prezentacji nowych komór Kajetan d'Obyrn. Jak wyjaśnił, działanie centrum koncentrowałoby się z jednej strony na rehabilitacji, z drugiej - na balneologii.

W ubiegłym roku wielicka solanka otrzymała świadectwo potwierdzające jej lecznicze właściwości. Jako lecznicza woda mineralna zostanie użyta do inhalacji w powstającej właśnie na powierzchni tężni solankowej (będzie to największa tężnia na południu Polski); może być także wykorzystana do kąpieli solankowych.

W 2011 r. kopalnia uzyskała status sanatorium uzdrowiskowego w urządzonych podziemnych wyrobiskach górniczych, ale walory lecznicze kopalni znano już w XVI wieku, a w wieku XIX Wieliczka znana była jako kurort, w którym leczono kąpielami solankowymi i inhalacjami.

W roku 1843 dr lekarz salinarny Feliks Boczkowski pisał w pracy pt. "O Wieliczce pod względem historyi naturalnej, dziejów i kąpieli", że sól "zdaje się popierać proces galwaniczno-elektryczny i magnetyczny w całej naturze i przez to utrzymywać życie powszechne ziemi, jako też istot na niej znajdujących się". Właśnie dzięki wysiłkom doktora Boczkowskiego w Wieliczce powstał zakład kąpielowy, jednak wydarzenia historyczne (rabacja galicyjska) przeszkodziły w rozwoju przedsięwzięcia.

W połowie XX w. w kopalni narodziła się nowatorska metoda leczenia schorzeń układu oddechowego, zwana subterraneoterapią, polegająca na ekspozycji chorych na określone czynniki mikroklimatu wyrobisk solnych. Jej twórcą był Mieczysław Skulimowski. Na V poziomie kopalni powstało wówczas sanatorium alergologiczne. Kontynuatorem jego tradycji jest Uzdrowisko Kopalnia Soli "Wieliczka" - pierwsze w Polsce podziemne sanatorium uzdrowiskowe. Jego bazę leczniczą tworzą znajdujące się na głębokości 135 m komory: Jezioro Wessel i Stajnia Gór Wschodnich oraz nowo oddane komory Smok i dr. Feliksa Boczkowskiego. Na powierzchni w budynku Młyn Solny znajdują się gabinety specjalistyczne i pracownie.

Wielicka kopalnia działa nieprzerwanie od połowy XIII wieku. Zorganizowany ruch turystyczny trwa tam od końca XVIII w. W 1978 r. kopalnia została wpisana na I Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

ZOBACZ TAKŻE