Zanieczyszczający płaci, ale bywa że później

  • Tomasz Oczkowski
  • 28-05-2012
  • drukuj
W pewnych sytuacjach wojewódzki inspektor ochrony środowiska może odroczyć termin płatności administracyjnych kar pieniężnych.
Zanieczyszczający płaci, ale bywa że później
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (zwana dalej Poś, tekst jednolity z 2008 r., Nr 25, poz. 150 ze zm.) przewiduje różnorodne sankcje administracyjne za naruszenie przepisów dotyczących ochrony środowiska. Do zasadniczych i typowych sankcji administracyjnych należą pieniężne kary administracyjne oraz podwyższone opłaty za korzystanie ze środowiska.

Cechą wspólną obu tych sankcyjnych środków administracyjnych jest to, że z każdym z nich wiążą się określone dolegliwości finansowe dla podmiotu korzystającego ze środowiska, będące następstwem naruszenia lub niestosowania przepisów o ochronię środowiska naturalnego (art. 275 i art. 276 Poś). Oba rodzaje tych finansowych sankcji mają jednak istotne różnice.

Kary pieniężne za określone naruszenie nakładane są bowiem w drodze decyzji wydanych w trybie KPA przez właściwy rzeczowo i miejscowo organ, natomiast podwyższone opłaty za korzystanie ze środowiska ma samodzielnie obliczyć i zapłacić sam korzystający podmiot (art. 298 ust. 1 i art. 284 ust. 1 Poś).

Jednakże jeśli podmiot korzystający nie uiści w terminie wymaganych opłat lub uiści je w nienależnej wysokości, to w takim przypadku marszałek jest uprawniony do wydania odpowiedniej decyzji (art. 288 ust. 1 pkt 1 i 2 Poś). Kary pieniężne określa w decyzji wojewódzki inspektor ochrony środowiska, natomiast w zakresie podwyższonych opłat organem właściwym jest marszałek województwa.

Kary pieniężne nakładane są za przekroczenie lub naruszenie warunków korzystania ze środowiska określonych we właściwym pozwoleniu (dot. emisji pyłów i gazów, emisji ścieków, poboru wody, eksploatacji składowiska odpadów, magazynowania odpadów czy też emisji hałasu - art. 298 Poś).

Opłaty podwyższone, zgodnie z art. 292 i 293 Poś, powinny być wnoszone się za następujące naruszenia: wprowadzanie do powietrza gazów lub pyłów albo za pobór wód lub wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi bez pozwolenia (w wysokości 500% opłaty podstawowej), za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów (opłata podwyższona w wysokości 0,05 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą dobę składowania), za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym (opłata podwyższona w wysokości 0,7 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą tonę odpadów i za każdą dobę składowania), za pozbycie się odpadów nad brzegami zbiorników wodnych, na terenach parków narodowych i rezerwatów przyrody, terenach leśnych, uzdrowiskowych lub terenach środowiska (opłata podwyższona w wysokości 1,0 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą tonę odpadów i za każdą dobę składowania) oraz za pozbycie się odpadów do śródlądowych wód powierzchniowych i podziemnych lub wód morskich (opłata podwyższona w wysokości 100-krotnej jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku).

Oba rodzaje kar i opłat sankcyjnych formalnie nie zwalniają podmiotu korzystającego ze skutków naruszenia przepisów Poś, a więc podmiot ten powinien przywrócić stan zgodny z ustawą lub pokryć koszty związane z przywróceniem stanu poprzedniego.

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

ZOBACZ TAKŻE