Kraków: jubileusz 140-lecia szpitala im. św. Ludwika

• Od 140 lat leczeniem dzieci w Krakowie zajmują się lekarze w szpitalu noszącym obecnie nazwę Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy im. św. Ludwika.
• W 1876 r. była to trzecia na ziemiach polskich (po Lwowie i Warszawie) zamknięta placówka zajmująca się leczeniem dzieci.
• Jej założyciel, uważany za ojca polskiej pediatrii prof. Maciej Leon Jakubowski sformułował wówczas misję szpitala, która jest realizowana do dziś: "Walczymy o życie, zdrowie i uśmiech dziecka".
Kraków: jubileusz 140-lecia szpitala im. św. Ludwika
Powstanie pierwszego w Krakowie szpitala dziecięcego miasto zawdzięcza staraniom prof. dr med. Jakubowskiego (1837-1915) Fot. Szpital św. Ludwika w Krakowie

Z okazji jubileuszu od 2 do 4 września szpital zorganizował konferencję naukową, mającą na celu zaprezentowanie zgromadzonego doświadczenia oraz przedstawienie postępu, jaki dokonał się w pediatrii, a także galę jubileuszową oraz piknik rodzinny w Parku Strzeleckim.

Powstanie pierwszego w Krakowie szpitala dziecięcego miasto zawdzięcza staraniom prof. dr med. Jakubowskiego (1837-1915), współzałożyciela i wielokrotnego prezesa Krakowskiego Towarzystwa Lekarskiego, pierwszego prezydenta Zachodnio-Galicyjskiej Izby Lekarskiej, honorowego obywatela i radnego miasta Krakowa, rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, pierwszego w Polsce profesora pediatrii, kierownika pierwszej na ziemiach polskich (1864), a po Florencji (1802) i Wiedniu (1850) trzeciej na świecie Katedry Pediatrii i kierownika pierwszej polskiej Kliniki Dziecięcej.

Na podzielonych wówczas zaborami ziemiach polskich, szpital był trzecią z rzędu placówką zamkniętego lecznictwa dziecięcego (Szpital Dziecięcy im. św. Zofii we Lwowie 1845, Szpital im. M. Kopernika w Warszawie 1869).

Fundusze na budowę i urządzenie szpitala zgromadziło założone w 1872 roku przez prof. Jakubowskiego i Marcelinę z Radziwiłłów Czartoryską Towarzystwo Opieki Szpitalnej dla Dzieci w Krakowie. W myśl postanowień pierwszych założycieli i fundatorów, placówka po wieczne czasy winna służyć leczeniu i pielęgnowaniu chorych dzieci, nosząc nazwę "Szpital św. Ludwika dla dzieci w Krakowie".

Uroczyste otwarcie szpitala, składającego się z pawilonu na 72 łóżka, odbyło się 1 maja 1876 r. Bramy szpitala stanęły otworem dla najbardziej potrzebujących pomocy lekarskiej dzieci proletariatu i gminu. W czasach tzw. nędzy galicyjskiej te właśnie dzieci chorowały najczęściej i najciężej.

Wkrótce szpital okazał się za mały w stosunku do potrzeb. W latach 1881 i 1882 dobudowano drugi pawilon dla zakaźnie chorych, a oba połączono zamkniętą galerią. Liczba łóżek wzrosła do stu. W 1889 r. utworzono oddział dla noworodków i niemowląt na 20 miejsc. Po zakończeniu rozbudowy, szpital liczył 120 łóżek, w tym 24 zajmowała Uniwersytecka Klinika Dziecięca, przeniesiona tu w 1876 r. ze Szpitala św. Łazarza. Z kolei w 1890 r. zbudowano przychodnię dla dzieci, a w 1896 osobny pawilon gospodarczy, obejmujący kuchnię i pralnię.

Fot. Szpital św. Ludwika w Krakowie
Fot. Szpital św. Ludwika w Krakowie

Szpital św. Ludwika był na miarę epoki placówką wzorcową, zarówno w sensie poziomu usług diagnostyczno-leczniczych, jak i w aspekcie działalności naukowej i dydaktycznej. Posiadał 5 oddziałów: niemowlęcy, zakaźny, rezerwowy (dla gruźlicy), oddział Kliniki Dziecięcej i chirurgiczny z własną salą operacyjną.

W ciągu pierwszych 25 lat jego istnienia przyjęto do leczenia stacjonarnego 24 tys. 210 dzieci, a w przychodni udzielono ponad 88 tys. porad. Kraków w latach 1876-1890 liczył od 60 tys. do 80 tys. mieszkańców.

Skupiając w jednym ręku kierownictwo szpitala i kliniki dziecięcej Jakubowski stworzył placówkę, która stała się kolebką polskiej pediatrii. Tu szkolili się w powstającej dopiero dyscyplinie nie tylko lekarze z Galicji, ale i z terenu innych zaborów, także z zagranicy.

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

ZOBACZ TAKŻE