Inwentaryzacja okiem RIO: Poradnik, interpretacja czy może bat na samorządy?

  • Piotr Rybicki
  • 30-01-2017
  • drukuj
• W zeszłym roku Krajowa Rada Regionalnych Izb Obrachunkowych przedstawiła raport dotyczący inwentaryzacji mienia dokonywanej przez jednostki samorządu terytorialnego.

• Ocena zawarta w raporcie była na ogół pozytywna, choć wykryto wiele nieprawidłowości i wskazano, że inwentaryzacja okazuje się niezwykle trudnym wyzwaniem dla jednostek samorządowych.

• Trudno stwierdzić natomiast, jaki był faktyczny cel raportu Krajowej Rady RIO. Nie jest on również pozbawiony sprzeczności, zabrakło w nim także praktycznych uwag i rozwiązań – pisze Piotr Rybicki, ekspert w zakresie inwentaryzacji, prezes zarządu NadzórKorporacyjny.pl.
Inwentaryzacja okiem RIO: Poradnik, interpretacja czy może bat na samorządy?
Jaka jest rzeczywista wartość opracowania Krajowej Rady RIO? (fot. pixabay.com)

W połowie 2016 roku (18 sierpnia 2016) Krajowa Rada Regionalnych Izb Obrachunkowych (za pośrednictwem Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu) przedstawiła informację o wynikach kontroli koordynowanej w zakresie inwentaryzacji mienia dokonywanej przez jednostki samorządu terytorialnego.

Niniejszym opracowaniem Krajowa Rada RIO przedstawiła wyniki swoich prac polegających na przeglądzie (analizie) wybranych kontroli 88 jednostek samorządu terytorialnego (5-7 z każdego województwa) za lata 2011-2014, w zakresie inwentaryzacji przez poszczególne regionalne RIO – w zależności od lokalizacji jednostki samorządu terytorialnego.

Opracowanie (dalej: „Dokument”) zawiera 32 strony, w tym 21 stron merytorycznych. Z pełną treścią opracowania można zapoznać się w załączniku PDF. 

Czytaj też: RIO, inwentaryzacja mienia: najczęściej popełniane błędy

Jaki był cel dokumentu?

Trudno jednoznacznie określić, jaki był cel przeprowadzonej analizy i przedłożonego Dokumentu. Wprawdzie na stronie 8 odnajdziemy zdanie: „Celem przeprowadzonej przez Regionalne Izby Obrachunkowe kontroli było zbadanie i ocena przestrzegania przez jednostki przepisów o rachunkowości dotyczących inwentaryzacji”, jednakże – po analizie całego opracowania – nie sposób odnieść wrażenia, że nie taki był faktyczny cel Dokumentu.

Gdyby faktycznie dokument miał być użyteczny w codziennej pracy jednostek samorządu terytorialnego, to zabrakło w nim wielu praktycznych uwag i rozwiązań. Niestety dodatkowo, w kilku przypadkach, Dokument jest sprzeczny wewnętrznie, co już całkowicie przeczy jego sensowności.

Niepokojące są również zapisy, które odnajdziemy na stronie 28 Dokumentu: „W wyniku ustaleń kontroli do rzeczników dyscypliny finansów publicznych właściwych w sprawach rozpatrywanych przez regionalne komisje orzekające przygotowano 32 zawiadomienia o ujawnieniu okoliczności wskazujących na naruszenie dyscypliny finansów publicznych, w których wskazano 75 czynów polegających na zaniechaniu przeprowadzenia lub rozliczenia inwentaryzacji bądź przeprowadzeniu lub rozliczeniu inwentaryzacji w sposób niezgodny z art. 26 i 27 uor – ustawy o rachunkowości.”

Gdyby powyższa informacja była prawdą (a nie ma podstaw, aby uważać inaczej), to są to dane dość szokujące. 40% jednostek samorządu terytorialnego naruszyło dyscyplinę finansów publicznych w zakresie inwentaryzacji. Taka informacja otrzymana przez organ kontrolujący powinna być ważnym sygnałem, że coś wymaga zmiany.

Poniżej kilka konkretnych uwag do Dokumentu. Niech stanowią one wstęp do dyskusji nie tylko dla przeprowadzających inwentaryzację w JST, ale także dla kontrolujących.

Co budzi wątpliwości?

„Inwentaryzacja jest więc instrumentem kontroli zarządczej, a rzetelne przeprowadzenie i rozliczenie inwentaryzacji — podstawowym mechanizmem kontrolnym”. (str. 7)

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

ZOBACZ TAKŻE

PARTNER SERWISU