Kto ściga za niezapłacony pobyt w izbie?

Prezydenta miasta jest organem właściwym do prowadzenia egzekucji należności za pobyt w izbie wytrzeźwień. Może skierować tytuł wykonawczy do skarbówki, jedynie wtedy, gdy jego egzekucja okaże się nieskuteczna.
Kto ściga za niezapłacony pobyt w izbie?
Najwyższy Sąd Administracyjny rozstrzygał spór kompetencyjny między prezydentem miasta a naczelnikiem urzędu skarbowego dotyczący egzekucji należności za pobyt w izbie wytrzeźwień mieszkańca innej miejscowości niż ta, w której znajdowała się izba wytrzeźwień (syg. akt. II FW 10/12).

W tej sytuacji ani prezydent ani naczelnik US nie poczuwali się do bycia  właściwym organem do przeprowadzenia egzekucji.

Prezydent podnosił, że jeżeli należność ma zostać wyegzekwowana od zobowiązanego, który ma miejsce zamieszkania lub jego majątek znajduje się poza jego miastem, nie będzie miejscowo właściwy do podjęcia czynności egzekucyjnych, a egzekucja ta leży w gestii naczelnika urzędu skarbowego.

Prezydent wskazał też, że nie ma możliwości technicznych do egzekwowania należności pieniężnych na terenie całego kraju.

Z kolei naczelnik przypominał, że właściwy organ gminy o statusie miasta jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkami przewidzianymi w ustawie. Zatem prezydent, jako organ gminy, jest uprawniony zarówno do określenia, jak i pobierania należności pieniężnych z tytułu pobytu w izbie wytrzeźwień, a to oznacza, że jest organem właściwym rzeczowo w zakresie egzekucji przedmiotowych należności pieniężnych.

NSA podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że organem uprawnionym do określenia i pobierania należności pieniężnych z tytułu pobytu w izbie wytrzeźwień jest prezydent.

Właściwości tej nie mogą wyłączyć przepisy dotyczące właściwości miejscowej, w tym także powołanego przez prezydenta we wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, przepisu art. 22 § 2 i 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przede wszystkim dlatego, że ustalenie (wybór) właściwego miejscowo organu następuje spośród organów w ramach tej samej właściwości rzeczowej.

- Nie mogą jej również wyłączyć, akcentowane przez prezydenta, trudności "techniczne", czy też względy ekonomiki postępowania egzekucyjnego (przyspieszenie postępowania egzekucyjnego oraz zmniejszenie jego kosztów) wobec jasnej i jednoznacznej regulacji wynikającej z art. 19 § 2 u.p.e.a, na mocy którego nastąpiło przekazanie właściwości do egzekucji przedmiotowych należności na rzecz prezydenta - czytamy w uzasadnieniu sądowego postanowienia.

NSA przywołuje też rozporządzenie ministra finansów, które mówi, że wierzyciel kieruje tytuł wykonawczy do właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego z uwagi na bezskuteczność stosowanej przez niego egzekucji i "celem prowadzenia postępowania egzekucyjnego".

- Warunkiem niezbędnym dla zastosowania tego przepisu jest więc ustalenie, że określony w tym przepisie wierzyciel prowadził egzekucję, przy użyciu dostępnych mu środków, lecz egzekucja ta okazała się w całości lub w części bezskuteczna - resumuje sąd.

Podobał się artykuł? Podziel się!

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

PARTNER SERWISU