Przetarg ograniczony też jest dobry

  • Agata Stahlberger-Drapała
  • 24-03-2011
  • drukuj
O procedurach zbycia nieruchomości należących do Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego oraz czynnościach związanych z ich prawidłową realizacją - pisze Agata Stahlberger - Drapała z kancelarii Kaczor, Klimczyk Pucher Wypiór Adwokaci.

Nieruchomości należące do Skarbu Państwa lub też do jednostek samorządu terytorialnego są zbywane lub oddawane w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu. Wyjątkowo nieruchomości publiczne mogą zostać zbyte w drodze bezprzetargowej np. w sytuacji gdy zostało zastrzeżone pierwszeństwo w ich nabyciu, zbycie następuje w drodze zamiany lub darowizny, sprzedaż następuje na rzecz użytkownika wieczystego zbywanej nieruchomości, czy też nieruchomość jest zbywana na rzecz zarządzającego specjalną strefą ekonomiczną, na której terenie jest położona (art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.10.102.651) – zwana dalej: „Ustawą”).

Przetargi na zbycie nieruchomości publicznych mogą zostać zorganizowane w formie ustnej lub pisemnej, a każdy z nich może być nieograniczony lub ograniczony. Zgodnie z art. 40 ust. 3 Ustawy, o trybie przetargu decyduje jego organizator, a zatem starosta (w przypadku nieruchomości stanowiących własność  Skarbu Państwa) lub organ wykonawczy gminy, powiatu czy województwa (w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego). Organizator przetargu chcąc najlepiej zabezpieczyć swoje interesy powinien na wstępie zastanowić się nad celem zbycia danej nieruchomości, albowiem to cel danego przetargu determinuje jego typ. Procedura przetargów ustnych umożliwia organizatorowi przetargu jedynie maksymalizację zysku ze sprzedaży nieruchomości, ale nie jest w stanie zagwarantować osiągnięcia konkretnych celów innych niż wskazany powyżej. Z uwagi na powyższe, w przypadku ogłoszenia przetargu ustnego na zbycie publicznej nieruchomości nie powinno brać się pod uwagę innych czynników decydujących o sprzedaży danej nieruchomości. Oznacza to, iż w przypadku gdy celem przetargu jest jedynie uzyskanie najwyższej ceny to zasadnym jest ogłoszenie przetargu ustnego. Natomiast, gdy celem przetargu jest wybór najkorzystniejszej oferty, wtedy należy zastosować tryb przetargu pisemnego.

Kwestia, na którą warto zwrócić uwagę jest możliwość organizowania przetargów ograniczonych.  Przetarg ograniczony powinien zostać ogłoszony, gdy warunki przetargowe są na tyle szczególne, że mogą zostać spełnione tylko przez określone osoby. Ograniczenie możliwości przystąpienia do procedury przetargowej przez organizatora przetargu powinno być oparte na jasnych i czytelnych przesłankach. Jednym słowem nie można bezzasadnie ograniczać możliwość wzięcia udziału w przetargu, albowiem naruszałoby to równość podmiotów zagwarantowaną art. 32 Konstytucji RP. Ponadto bezzasadnie ograniczając krąg podmiotów mogących wziąć udział w przetargu organizator przetargu może narazić się na zarzut braku bezstronności. Przykładowo w Rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia 27 września 2010 roku Wojewoda Lubuski w sprawie o znak NK.I.AZie.0911-2-15(2)/10 stwierdził, iż „wskazanie, że lokal jest przeznaczony na obsługę ubezpieczeń komunikacyjnych powoduje zawężenie podmiotów mogących wziąć udział w przetargu do ściśle określonej grupy podmiotów zajmujących się wyłącznie ubezpieczeniami komunikacyjnymi. Takie sformułowanie świadczy o nierównym traktowaniu potencjalnych najemców i stanowi naruszenie zasady równości podmiotów określonej w art. 32 Konstytucji RP”. Jednocześnie niedozwolonym byłoby ograniczenie podmiotów uprawnionych do mieszkańców danej gminy (Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubuskiego znak: PN.II.I.Wit.0911-268/06 z dnia 27 października 2006 roku). Co istotne w takim przypadku, z uwagi na możliwość naruszenia praw osób trzecich (nie biorących udział w przetargu) właściwym do rozpoznania sporu będzie właściwy sąd, a nie właściwy organ administracji publicznej lub samorządu (Rafał Padrak, Komentarz do art.40 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami).

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

PARTNER SERWISU