Spór kompetencyjny o płacenie za mieszkania chronione

Rada powiatu ma prawo do ustalenia jedynie zasad płacenia za pobyt w mieszkaniach chronionych. Przesłanki uzasadniające zwolnienie wychowanka z odpłatności za określony czas nie leżą już w jej kompetencji.
Spór kompetencyjny o płacenie za mieszkania chronione

Wojewoda dolnośląski unieważnił część zapisów uchwały Rady Powiatu w Lubinie w sprawie szczegółowych zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w mieszkaniu chronionym.

Rada zawarła w uchwale zapis, zgodnie z którym w szczególnie uzasadnionych przypadkach, niezależnie od posiadanego dochodu, na wniosek osoby zobowiązanej do odpłatności, starosta może zwolnić wychowanka w całości lub w części z ponoszenia odpłatności na określony czas, ze względu na trudną sytuację.

Ta trudna sytuacja może być spowodowana koniecznością ponoszenia opłat za pobyt członka rodziny w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej, placówce wychowawczej lub rehabilitacyjnej itp., istotnym, dodatkowym obciążeniem wynikającym z długotrwałej choroby lub niepełnosprawności, szczególnie wymagającej stałej opieki osób drugich, także klęską żywiołową lub innym zdarzeniem losowym oraz innymi istotnymi przyczynami.

Jak stwierdził wojewoda, rada w ten sposób określiła przesłanki uzasadniające zwolnienie wychowanka z obowiązku ponoszenia odpłatności za określony czas. Tymczasem art. 97 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej daje jej prawo jedynie do określenia zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w mieszkaniach chronionych.

Art. 97 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, jak przypomniał wojewoda w rozstrzygnięciu nadzorczym, mówi, że opłatę za pobyt w ośrodkach wsparcia i mieszkaniach chronionych ustala podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną, uwzględniając przyznany zakres usług. Osoby nie ponoszą opłat, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium dochodowego.

Zasadą wynikającą z kolei z art. 104 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej jest również, że należności z tytułu wydatków na świadczenia z pomocy społecznej, z tytułu opłat określonych przepisami ustawy oraz z tytułu nienależnie pobranych świadczeń podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Kolejne szczegóły postępowania precyzuje przepis art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, który zakłada, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych, zwłaszcza jeżeli żądanie zwrotu wydatków na udzielone świadczenie, z tytułu opłat określonych w ustawie oraz z tytułu nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części stanowiłoby dla osoby zobowiązanej nadmierne obciążenie lub też niweczyłoby skutki udzielanej pomocy.

Właściwy organ, który wydał decyzję w sprawie zwrotu należności, na wniosek pracownika socjalnego lub osoby zainteresowanej, może odstąpić od żądania takiego zwrotu, umorzyć kwotę nienależnie pobranych świadczeń w całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty.

- To oznacza, że ustawodawca jako zasadę związaną z pobytem w mieszkaniach chronionych określił obowiązek ponoszenia opłat za taki pobyt. Sam jednakże wyznaczył sytuacje, w których dopuszczalne jest odstąpienie od żądania przez powiat zwrotu należności z tego tytułu. Tym samym, skoro materia ta uregulowana jest normą prawną powszechnie obowiązującą, rada powiatu nie była władna do stanowienia w tym zakresie - czytamy w rozstrzygnięciu nadzorczym wojewody dolnośląskiego.

Podobał się artykuł? Podziel się!

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

PARTNER SERWISU