Ustawa o działalności kulturalnej z poprawkami

Pracownik artystyczny będzie musiał otrzymać zgodę pracodawcy na dodatkowe zatrudnienie, jeśli mogłoby ono kolidować z obowiązkami w pierwotnym miejscu pracy – zdecydowali senatorowie.
Ustawa o działalności kulturalnej z poprawkami

W piątek Senat przyjął ustawę o działalności kulturalnej z poprawkami. Jako pierwszy głosowano wniosek o odrzucenie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej w całości, zgłoszony przez senatora PiS Wojciecha Skurkiewicza. Wniosek odrzucono.

Czytaj też: Ustawa o kulturze postawi teatr na głowie

Zgodnie z przyjętą w piątek poprawką pracownik artystyczny będzie zobowiązany do uzyskiwania akceptacji swego pracodawcy na podjęcie dodatkowego zatrudnienia, o ile mogłoby mu ono przeszkadzać w wykonywaniu pracy w pierwotnym miejscu zatrudnienia.

Może to dotyczyć np. aktora zatrudnionego na etacie w teatrze, a jednocześnie zamierzającego występować w filmie, reklamie lub serialu.

Poprawka zakłada również, że przełożony może uzależnić udzielenie zgody na podjęcie przez swojego pracownika zajęć na rzecz innego pracodawcy od uzyskania od niego (innego pracodawcy) zobowiązania do pokrycia kosztów, które ewentualnie trzeba byłoby ponieść np. w przypadku odwołania spektaklu czy koncertu.

Wykonywanie dodatkowej pracy poza pierwotnym miejscem zatrudnienia, bez uzyskania wymaganej zgody, może stanowić podstawę do zwolnienia pracownika, bez wypowiedzenia i z winy pracownika – zdecydowali senatorowie.

Rządowy projekt nowelizacji ustawy zakładał wprowadzenie tzw. umów sezonowych, czyli umów o pracę na czas określony od jednego do pięciu sezonów jako podstawową formę zatrudnienia pracowników artystycznych.

Wskazywał też, że dopiero artyści legitymujący się 15-letnim stażem pracy na podstawie sezonowych umów artystycznych będą mieli po tym okresie prawo do zawarcia umowy na czas nieokreślony. 1 lipca Sejm w głosowaniu usunął te zapisy.

Senat przyjął jednak w piątkowym głosowaniu poprawkę zakładającą, że instytucje artystyczne będą organizowały swoją działalność w oparciu o sezony artystyczne, „na które ustala się plany repertuarowe oraz nawiązuje i rozwiązuje stosunki pracy z pracownikami artystycznymi i dyrektorem instytucji artystycznej”.

Poprawka wprowadza zatem możliwość zawierania z pracownikami umów sezonowych o pracę, ale bez określania, że umowa taka ma być zawarta na czas określony od jednego do pięciu sezonów; nie zakłada też 15-letniego stażu pracy uprawniającego do zawarcia umowy na czas nieokreślony.

Senatorowie przyjęli również poprawkę powodującą, że umowy o wspólnym prowadzeniu instytucji kultury będą obowiązywały w okresach na jaki zostały zawarte. W projekcie noweli ustawy pojawił się bowiem krytykowany przez część środowiska kulturalnego zapis, na mocy którego wygasnąć miałyby umowy zawarte – przed dniem wejścia w życie ustawy – o wspólnym prowadzeniu instytucji kultury (np. przez samorządy i Ministerstwo Kultury).

W piątek senatorowie zdecydowali o usunięciu tego przepisu. Kolejna przyjęta poprawka dotyczy sytuacji, w której organizator instytucji kultury występuje z wnioskiem do ministra kultury o zgodę na powołanie dyrektora tej instytucji bez przeprowadzania konkursu.

Ministrowi trzeba będzie szczegółowo wniosek uzasadnić, „ze szczególnym uwzględnieniem przyczyn zastosowania takiego trybu oraz podania informacji na temat wykształcenia, kompetencji i doświadczenia zawodowego kandydata”. Brak pozytywnego rozpatrzenia wniosku przez ministra ma skutkować niepowołaniem kandydata na stanowisko.

Zaakceptowano również poprawkę mówiącą m.in. o tym, że „umowa o pracę na czas nieokreślony może być rozwiązana w szczególności z powodu potrzeb repertuarowych instytucji artystycznej, niedostatecznej jakości pracy lub braku osiągnięć artystycznych pracownika artystycznego”.

Pracownicy artystyczni mają podlegać okresowym ocenom dokonywanym przez dyrektora instytucji. Metody i tryb dokonywania takich ocen ma określić – w rozporządzeniu – minister kultury. Jak jednak dodano w poprawce – w zakresie nieuregulowanym w ustawie – do pracowników instytucji kultury stosuje się przepisy kodeksu pracy.

W ustawie mowa jest także, że szefowie instytucji artystycznych (teatry, filharmonie, opery, operetki, orkiestry symfoniczne i kameralne, zespoły pieśni i tańca, zespoły chóralne) mają być zatrudniani na czas określony – od trzech do pięciu sezonów artystycznych – a szefowie innych instytucji kultury (np. muzeów, bibliotek, galerii) – od trzech do siedmiu lat.

Za ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej z przyjętymi poprawkami, głosowało za 51 senatorów, przeciw – 34, wstrzymało się – 2.

 


KOMENTARZE (2)ZOBACZ WSZYSTKIE

a jak wygląda sytuacja gdy inne praca nie jest zajęciem dodatkowym tylko pracą na etat w innych godzinach? która instytucja powinna i czy w ogóle zgadzać się na pracę w tej drugiej? bo mam wrażenie że pomysłodawcy popatrzyli tylko na aktorów a całą resztę artystów- muzyków, śpiewaków tancerzy itp p...o prostu pominęli rozwiń

ciekawski, 2011-09-27 14:11:21 odpowiedz

A jak wygląda sytuacja gdy w teatrze godziny pracy to 10-14 18-22 a dodatkowe zajęcie ma się w godzinach innych np 8-9:30 , 14:10-17:50 (przykładowo) czy też trzeba uzyskiwać zgodę , bo słowa "o ile mogłoby mu ono przeszkadzać w wykonywaniu pracy w pierwotnym miejscu zatrudnienia" są dosy...ć niejasne rozwiń

artysta, 2011-09-27 13:53:56 odpowiedz

ZOBACZ WSZYSTKIE


ZOBACZ TAKŻE