Które warszawskie lokale bez dyskryminacji?

32 warszawskie hotele oraz lokale gastronomiczne i rozrywkowe wyróżnione zostały w piątek znakiem "DISC-FREE - miejsce wolne od dyskryminacji". Ratusz zapowiada, że klauzula zakazująca dyskryminacji może znaleźć się w umowach najmu miejskich lokali użytkowych.
Które warszawskie lokale bez dyskryminacji?
Wolnymi od dyskryminacji zostały miejsca, których pracownicy odbyli dwudniowe szkolenie z zakresu równego traktowania klientów. Uczestnicy szkolenia zdobyli wiedzę m.in. o mechanizmach i zjawisku dyskryminacji, aspektach prawnych problemu, a także umiejętności rozpoznawania i reagowania na dyskryminację.

Certyfikaty upoważniające do posługiwania się nazwą DISC-FREE przedstawiciele lokali odebrali w piątek z rąk pełnomocniczki prezydent Warszawy ds. równego traktowania Karoliny Malczyk-Rokicińskiej.

Pełnomocniczka wyjaśniła, że jednym z powodów zorganizowania takiego szkolenia były wyniki testów dyskryminacyjnych, przeprowadzonych w marcu 2011 r. przez trzy organizacje pozarządowe. Podczas testów sprawdzano, czy w klubach nocnych występuje zjawisko negatywnej selekcji osób o odmiennym kolorze skóry lub pochodzeniu etnicznym.

W testach wzięły udział pary białych i czarnych mężczyzn - podobnej postury i tak samo schludnie ubranych. Badanie przeprowadzono w ośmiu warszawskich klubach; do dwóch żadna para testerów nie została wpuszczona, do trzech weszły zarówno pary białe, jak i czarne, natomiast w trzech przyjęto białych, a czarnych nie.

Jak dodała, w przyszłym roku miejsca wyróżnione znakiem DISC-FREE będą kontrolowane pod kątem przestrzegania zasad równego traktowania. Powstanie też poradnik dla tych, którzy nie wzięli udziału w szkoleniu; pracuje nad nim Instytut Spraw Publicznych.

"Będą tam zamieszczone przepisy prawa, ale również dobre praktyki i to, co należy zrobić, aby politykę równościową w swojej firmie wdrożyć" - powiedziała Malczyk-Rokicińska.

Pełnomocniczka zaznaczyła, że miasto chce wprowadzić do umów najmu należących do niego lokali użytkowych zapisy zobowiązujące najemcę do tego, by równo traktował klientów, przeszkolił pracowników w tym zakresie, a zasady równego traktowania umieścił w wewnętrznych regulaminach.

Zaznaczyła, że w umowach ma znaleźć się też zapis o możliwości wypowiedzenia umowy najmu w przypadku łamania zasad równego traktowania.

Jolanta Lange, wiceprezes Stowarzyszenia Pro Humanum, które prowadziło szkolenie, powiedziała, że problem dyskryminacji przede wszystkim dotyczy klubów nocnych, ale częściowo też restauracji, które np. ze względu na brak toalety przystosowanej dla osób niepełnosprawnych niechętnie widzą je wśród swoich gości.

Pytana o to, co powinno znaleźć się we wzorcowym kodeksie obsługi, powiedziała, że przede wszystkim powinien on promować firmę.

"Po pierwsze powinien powiedzieć, jaki jest charakter lokalu, czym ta firma może się pochwalić, na co jest otwarta, w jaki sposób traktuje swoich pracowników, ale również ludzi z zewnątrz. Później firma powinna określić, jakie zasady w niej obowiązują - na co zezwala, a na co nie, ale z poszanowanie wszystkich przesłanek dyskryminacji" - podkreśliła.

Wśród upoważnionych do posługiwania się znakiem "DISC-FREE - miejsce wolne od dyskryminacji" są: hotel Atrium, hotel Belwederski, Capitol Club, City Doping, Club Mirage, hotel Courtyard by Marriott Warsaw Airport, Emma Hostel, Enklawa Club, restauracja Florian, hotele Gromada "Lotnisko" i Gromada "Dom Chłopa", grupa hoteli WAM, hotel Hetman, hotel InterContinental Sienna, London Steak House, Mandala Klub, hotel Mazowiecki, Nominał, Paintballowe Centrum Rozrywki, pub Pod Baryłką, restauracja Pod Messalką, hotel Reytan, Salad Story, Scena Capitol, hotel Sheraton, Szpilka caffe bar, Team Hostel, Vero Sauna Club, restauracja Versilia, Coffee Karma, hotel Westin i klubokawiarnia Znajomi Znajomych.

Od 2011 r. obowiązuje ustawa, która zakazuje dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Wprowadziła ona do polskiego prawa przepisy dyrektyw Unii Europejskiej, których niepełne wdrożenie zarzucała Polsce Komisja Europejska.

Precyzuje, w jakich sytuacjach nierówne traktowanie jest przestępstwem, a w jakich różnicowanie poszczególnych grup obywateli jest dopuszczalne. Ustawa nie dotyczy sfery życia rodzinnego i prywatnego.

Podobał się artykuł? Podziel się!

 


KOMENTARZE (0)

Artykuł nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.

ZOBACZ TAKŻE